Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014

Μικρός χρόνος κατανάλωσης του φαγητού...ίσον πάχος

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που όταν τρώνε κατεβάζουν το φαγητό τους σχεδόν αμάσητο. Ο μικρός χρόνος κατανάλωσης του φαγητού όμως, πέρα από το γεγονός ότι δεν βοηθάει την καλή πέψη του, σχετίζεται και με αύξηση του σωματικού βάρους.
Το γεγονός αυτό οφείλεται στο ότι βιολογικά όταν τρώμε κάτι, το μήνυμα ότι υπάρχει τροφή και άρα κορεσμός από το στομάχι για να φτάσει στον εγκέφαλο χρειάζεται τουλάχιστον 15-17 λεπτά.
Στην ουσία λοιπόν ό,τι τρώμε μέχρι τότε είναι σαν να μην το τρώμε, καθώς δεν αισθανόμαστε ότι χορταίνουμε. Το αποτέλεσμα είναι να τρώμε περισσότερο φαγητό.
Για αυτό το λόγο άλλωστε, μπορεί να σας έχει συμβεί όταν φάτε γρήγορα το φαγητό να αισθάνεστε ότι πεινάτε κι άλλο, αλλά να τύχει κάτι (π.χ. να ανάψει κάποιος ένα τσιγάρο ή να σηκωθεί για κάτι άλλο από το τραπέζι) και επανερχόμενος στο πιάτο του, έχοντας περάσει λίγη ώρα, να αισθάνεται χορτάτος.

Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

Η «Μαφία των Χαλιών» & ο 12χρονος σκλάβος, επαναστάτης.,

Ο δωδεκάχρονος, Ικμπάλ Μασί, πάλεψε για τα δικαιώματα των παιδιών, για την παιδική εργασία και βραβεύτηκε. Μόνο που δεν πρόλαβε να χαρεί τη ζωή του ούτε και να αγωνιστεί για τους συνομήλικούς του που πέφτουν θύματα εμπορίας ανθρώπων, πουλιούνται σε σκλαβοπάζαρα και είναι αναγκασμένα να εργάζονται στην πιο τρυφερή τους ηλικία. Κάτι που συμβαίνει, φυσικά, σε πολλές χώρες του κόσμου, όπου η παιδική εργασία δεν θεωρείται και τόσο… έγκλημα.
Ποιος όμως ήταν ο Ικμπάλ Μασί; Ο δωδεκάχρονος ήταν από το Πακιστάν και λόγω του αγώνα του ενάντια στην εκμετάλλευση της παιδικής εργασίας, έγινε σύμβολο παγκοσμίως.
Το νεαρό αγόρι γεννήθηκε στο Πακιστάν το 1982. Μόλις συμπλήρωσε το τέταρτο έτος της ηλικίας του, η οικογένειά του τον πούλησε σαν σκλάβο σε ένα ταπητουργείο. Ο λόγος ήταν ένα δάνειο μόλις 16 δολαρίων.
Ο Ικμπάλ αναγκάστηκε για έξι χρόνια, από τα 4 δηλαδή μέχρι τα 10 του, να εργάζεται για δώδεκα ώρες την ημέρα, αλυσοδεμένος στο ίδιο σημείο. Έφτιαχνε χαλιά. Σιτιζόταν με λίγο φαγητό και ελάχιστο νερό που του έδιναν. Τον τιμωρούσαν συνέχεια κλείνοντάς τον σε ένα σκοτεινό υπόγειο που ήταν γεμάτο υγρασία, έντομα και ερπετά.
Στα δέκα του όμως, το έσκασε. Ναι, κατάφερε να αποδράσει από το ταπητουργείο. Στη συνέχεια πήγε στην αστυνομία και κατήγγειλε το αφεντικό του. Όμως, οι αστυνομικοί χρηματίστηκαν με αποτέλεσμα να τον επιστρέψουν στον εργοδότη του και να συνεχιστούν οι βασανισμοί.
Ο Ικμπάλ όμως δεν το έβαλε κάτω. Έτσι, μέσα σε λίγους μήνες το έσκασε ξανά και πήγε στο Απελευθερωτικό Μέτωπο του Πακιστάν για την Εκμετάλλευση της Παιδικής Εργασίας. Η συνέχεια; Ακολούθησαν καταγγελίες ανοιχτά σε ομιλίες του. Μιλούσε για τους εργοδότες που έβγαζαν χρήματα βάζοντας ανήλικα παιδιά να εργάζονται, αφήνοντάς τα μάλιστα να ζουν ως σκλάβοι.
Ο Ικμπάλ Μασί δεν έμεινε μάλιστα στις καταγγελίες. Θέλησε να βοηθήσει και άλλους συνομηλίκους του. Και γι’ αυτό άρχισε να τρυπώνει κρυφά σε ταπητουργεία και να βγάζει φωτογραφίες των παιδιών που εργάζονταν σε αυτά. Με αυτό τον τρόπο, βοήθησε να ζήσουν καλύτερα περισσότεροι από 3.000 ανήλικοι.
Ο Ικμπάλ Μασί βραβεύτηκε το 1994 βραβεύτηκε με το Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Reebok και έδωσε ομιλίες κατά της παιδικής εργασίας σε πολλά μέρη του κόσμου. Αμέσως μετά το ταξίδι του επέστρεψε στο χωριό του στο Πακιστάν για να γιορτάσει μαζί με την οικογένειά του, που ήταν ορθόδοξη, το Πάσχα.
Όμως, δολοφονήθηκε την ημέρα του Πάσχα του 1995, στη Μουρίτκε, ένα χωριό στο Πακιστάν, από την «Μαφία των Χαλιών». Τότε, ήταν περίπου 13 χρονών.
Τρεις μέρες τη δολοφονία του, εκατοντάδες παιδιά διαδήλωσαν στους δρόμους της Ινδίας σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
Η ιστορία του Ικμπάλ έγινε μυθιστόρημα με συγγραφέα Francesco D’Adamo που κυκλοφόρησε το 2009.
πηγή: typos.com.cy

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ


Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
Νά ‘χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που ‘χει
στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι.
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.
Δυστυχία σου, Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Ποιος είδε κράτος λιγοστό (Γεώργιος Σουρής)

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

Όταν ο καλλιτέχνης...έχει τρέλα στο μυαλό του

«Δάκρυσε» το διαδίκτυο το τελευταίο 24ωρο για το δράμα ενός ορφανού αγοριού από τη Συρία, που κοιμάται ανάμεσα στους τάφους των γονιών του. Η φωτογραφία κοινοποιήθηκε αμέτρητες φορές στο Facebook και το Twitter, αλλά όπως αποδεικνύεται, συγκλόνισε χωρίς λόγο. Γιατί οι… 1.000 λέξεις που «είπε» αυτή η εικόνα, ήταν ψεύτικες.
Οπως αποκάλυψε ο άνθρωπος που την τράβηξε, πρόκειται για σκηνοθετημένη φωτογραφία η οποία αποτελεί μέρος ενός πρότζεκτ. Το αγόρι στην πραγματικότητα όχι απλά δεν είναι από τη Συρία- άλλωστε η φωτογράφιση έγινε στη Σαουδική Αραβία- αλλά δεν είναι καν ορφανό, καθώς πρόκειται για τον ανιψιό του φωτογράφου. Οσο για τους τάφους, ανάμεσα στους οποίους είναι ξαπλωμένο το παιδί, είναι στην πραγματικότητα σωροί από πέτρες.
Ο φωτογράφος Αμπντούλ Αζίζ αλ Οταίμπι δεν έκρυψε την έκπληξή του για τη διαστρέβλωση της συγκεκριμένης ιστορίας, αφού όπως λέει στο προφίλ του στο Facebook είχε ξεκαθαρίσει από την αρχή πως πρόκειται για ψεύτικη φωτογραφία.
«Κάθε καλλιτέχνης έχει ιδέες στο μυαλό του. Ετσι κι εγώ είχα την ιδέα να κάνω ένα έργο που θα καταδεικνύει πως η αγάπη ενός παιδιού για τους γονείς του είναι αναντικατάστατη. Αυτή η αγάπη δεν μπορεί να υποκατασταθεί από οτιδήποτε ή οποιονδήποτε άλλον, ακόμα και αν οι γονείς είναι νεκροί», εξήγησε για το έργο του ο φωτογράφος, που δήλωσε ενοχλημένος γιατί η φωτογραφία του χρησιμοποιήθηκε για προπαγάνδα, ενώ ξεκαθάρισε πως ποτέ δεν θα έβαζε ένα παιδί να ποζάρει ανάμεσα σε δύο πραγματικούς τάφους.Οταν δημοσίευσε τη φωτογραφία ο ίδιος στο Facebook είχε επισημάνει το σκεπτικό της ιδέας, το γεγονός ότι είναι σκηνοθετημένη η εικόνα, ενώ παράλληλα είχε κοινοποιήσει και μία φωτογραφία του χαμογελαστού ανιψιού του.
πηγή: typos