Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

Νεοφιλελευθερισμός η χειρότερη μορφή του Καπιταλισμού

Ο Νεοφιλελευθερισμός είναι ίσως η χειρότερη μορφή του Καπιταλισμού με νέα ονομασία.

Κάποιοι έχουν οδηγήσει την χώρα σε ένα μονοπάτι που όλα δείχνουν ότι δεν έχει τέλος ή γυρισμό.
Ο λαός οδηγείτε στην κοινωνική εξαθλίωση, την ανεργία και τις νέες μορφές εργασίας (όσες ακόμα υπάρχουν).
Με λίγα λόγια έχουν κοινωνικοποιήσει την κρίση, την οικονομική ,στο λαό και ζητούν την συμμετοχή του σε αντίθεση του ότι, όταν δεν υπήρχε ο καταμερισμός του πλούτου δεν είχε την ίδια κατανομή.
Οδηγούν και έχουν επιβάλει στο λαό τον Κοινωνικό Κανιβαλισμό και κάθε επέκταση στον ατομικό και εργασιακό. Στο όνομα των αγορών και των απαιτήσεων, χωρίς κανένα δίκτυο κοινωνικής προστασίας, χωρίς ελεγκτικούς μηχανισμούς και με όπλο την ανεργία, την οποία οι ίδιες οι αγορές έχουν δημιουργήσει, βάλουν του μισθούς και την εργασία.
Με απώτερο σκοπό το κέρδος και μόνο το κέρδος την ώρα της κρίσης και μάλιστα, διπλό. Κέρδος από το κόστος της εργασίας και κέρδος από την μη μείωση των τιμών αλλά την αύξηση τους.
Επικαλούνται την ύφεση της αγοράς ενώ αυτοί είναι οι ρυθμιστές της.
Οι όροι έχουν χάσει τις αξίες τους και το άσπρο έχει γίνει μαύρο.
Μιλάνε για ανάπτυξη και στην ουσία της βάσεως δεν κάνουν τίποτα άλλο από μεγέθυνση.
Η κρίση στην βάση της είναι συστηματική και πολιτειακή και οι αιτίες και οι ευθύνες ανήκουν σε αυτούς που την ασκούν.
Η διαφθορά, η κλεψιά, η ατιμωρησία, το εθελότυφλο κράτος και οι λειτουργοί του, αφήνουν τους κερδοσκόπους και τα λαμόγια να τρώνε τις σάρκες του κράτους και των εργαζομένων.
Σε όλα αυτά χρειάζεται μια εναλλακτική μακροχρόνια πολιτική με την ενίσχυση της απασχόλησης και των συμφερόντων των εργαζομένων. Μια δημοκρατική συσχέτιση της νομισματικής πολιτικής με τα συμφέροντα του τραπεζικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος. Να υπάρξει αλλαγή του συμφώνου σταθερότητας με την απεμπλοκή των χωρών μελών και την αύξηση της δημοσιονομικής πολιτικής ελευθερίας σε κάθε χώρα μέλος.
Ανάπτυξη μιας εναλλακτικής στρατηγικής με ενεργοποίηση δυνάμεων σε όλα τα επίπεδα, τοπικά, εθνικά, ευρωπαϊκά και παγκόσμια. Με επίκεντρο τις επενδύσεις, σε γνώση, σε καινοτομίες και με στόχο την πλήρη απασχόληση. Την δικαιότερη διανομή του εισοδήματος την εργασιακή ασφάλεια και την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων.
Με αυτά μόνο τα μέτρα ίσως μπορούμε να μιλάμε για μέλλον και ελπίδες… για να ξεπεράσουμε την κρίση.

Δεν υπάρχουν σχόλια: