Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

Ανησυχίες αναζωπυρώνονται...

Δεν είναι μόνο τα συνταρακτικά επακόλουθα του μεγάλου σεισμού στην Ιαπωνία ή οι εξελίξεις στη Λιβύη, που σκιάζουν τη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 24-25 Μαρτίου. Ανησυχίες αναζωπυρώνονται και ως προς την αντιμετώπιση της κρίσης του χρέους, εκτοπίζοντας βαθμιαία την ανακούφιση για την πρόσφατη συμφωνία των ηγετών της Ευρωζώνης, την οποία οι "27" θα πρέπει τώρα να επικυρώσουν και να προχωρήσουν.

Κεντρική εστία η Γερμανία, όπου μια πλειοψηφία βουλευτών αποκρούει τη δυνατότητα ο από κοινού χρηματοδοτούμενος Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας να αγοράζει ομόλογα κράτους μέλους. Γενικότερα από διάφορες πλευρές αμφισβητείται η επάρκεια του συμβιβασμού που έχει επιτευχθεί.
Αν όμως η Ελλάδα πήρε πράγματι μιαν ανάσα, ίσως για δύο χρόνια ακόμα, από τον Ιούνιο του 2013, που θα τεθεί σε λειτουργία ο μόνιμος Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του χρέους με συμμετοχή και των ιδιωτών, περικοπής δηλαδή της αξίας των ομολόγων που έχει εκδώσει, θα παίζει και επίσημα πλέον («στην απίθανη περίπτωση», όπως αναφέρεται, που μια χώρα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα ρευστότητας αλλά ικανότητας αποπληρωμής του χρέους της). Μια τέτοια περικοπή θα ζημίωνε όλους όσοι κατέχουν ομόλογα του ελληνικού κράτους - ξένες τράπεζες και κεφάλαια που διαχειρίζονται αποταμιεύσεις, κερδοσκοπικά αλλά και συντηρητικά, όταν πρόκειται για ταμεία συντάξεων, και συνάμα πολύ περισσότερο τις εγχώριες τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία με τρομακτικές συνέπειες για την εθνική οικονομία - ενώ θα απέκλειε τη χώρα από τις αγορές για πολλά χρόνια ακόμα. Γιʼ αυτό και καταβάλλεται κάθε προσπάθεια να αποφευχθεί.

Αλλά, καθώς εντείνεται η κρίση στην περιφέρεια της Ευρωζώνης, πληθαίνουν οι εκτιμήσεις ότι η αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας - του μεγαλύτερου όλων των χωρών σε σχέση με το ΑΕΠ και ακόμα ανερχόμενου - κάποια στιγμή θα γίνει. Αυτή τη γνώμη φέρεται να εξέφρασε ο επικεφαλής του προσωρινού Ταμείου Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας Κλάους Ρέγκλινγκ, ενώ μικρότερη βαρύτητα έχει ανάλογη δήλωση ενός από τους «πέντε σοφούς» (οικονομικούς εμπειρογνώμονες της γερμανικής κυβέρνησης), του καθηγητή Λαρς Φελντ, ο οποίος την ίδια άποψη λέει από τις 20 Ιανουαρίου που ανέλαβε στο Συμβούλιο.
Από την άλλη πλευρά η Ευρωπαϊκή Αρχή Εποπτείας των Τραπεζών (ΕΒΑ), ανακοινώνοντας προχθές λεπτομέρειες για τις νέες δοκιμασίες αντοχής στις οποίες θα υποβληθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες, εξακολουθεί να μην περιλαμβάνει το ενδεχόμενο χρεωκοπίας κάποιου κράτους στα σενάριά της. Παραμένει στην πάγια ευρωπαϊκή θέση ότι θα ήταν αδιανόητο.
Η κρίση του χρέους της Ευρωζώνης είναι ωστόσο διττή, κρατών και τραπεζών, και, όπως παρατηρούν πολλοί αναλυτές, οι αποφάσεις της 12ης Μαρτίου που θα επικυρωθούν αυτή τη βδομάδα, παραμένουν στο μεταίχμιο, ανάμεσα σε δύο επιλογές: της αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών που μοιράζονται το κοινό νόμισμα, που θα σήμαινε συνένωση των χρεών τους κάτω από ένα ενιαίο ευρωομόλογο, αλλά και των πολιτικών τους, ώστε να συναποφασίζονται και να ελέγχονται κεντρικά??? και της εξώθησης όσων είναι υπερχρεωμένες στη χρεωκοπία / αναδιάρθρωση. Και οι δύο επιλογές θα είχαν κόστος για τις πλούσιες χώρες, τη Γερμανία ειδικότερα: στην πρώτη για να στηριχθούν οι κοινωνίες που έπληξε η κρίση, στη δεύτερη για να στηριχθούν οι τράπεζες, αλλά και οι κοινωνίες, γιατί θα πληγούν πολύ βαρύτερα ακόμα. Όσο η Ε.Ε. μένει σʼ αυτό το μεταίχμιο, τέλος στην κρίση δεν διακρίνεται.
πηγή: ΑΥΓΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια: