Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

Ο αναγραμματισμός της Δημοκρατίας μας

«Πήραμε τα όπλα» θα μπορούσε να είναι περιπαικτικά η ατάκα των σύγχρονων νέων της εποχής του διαδικτύου, που με την πληθώρα των προσωπικών ιστοσελίδων, που συγκεκριμένα ονομάζονται blogs, βρήκαν το έδαφος για να κάνουν τη - δικής τους μορφής και εποχής - επανάσταση. Άλλωστε «επανάσταση» σημαίνει να βγεις στους δρόμους και οι λεωφόροι του ίντερνετ προσφέρονται για τη δική τους διέξοδο.

Η «κουκούλα» του δρόμου, αντικαταστάθηκε με την ανωνυμία, το «ψευδώνυμο» ή username όπως είναι η ορολογία του διαδικτύου, με το πλεονέκτημα ότι η ανωνυμία αυτή όχι μόνο δεν εμποδίζει έναν άμεσο διάλογο, αντιθέτως, τον διευκολύνει έως τα άκρα. Απόψεις, που ίσως περιθωριοποιούνταν σε περίπτωση δημόσιας έκφρασης σε περιορισμένο ή και επιλεγμένο ακόμα ακροατήριο, στο διαδίκτυο αναπαράγονται σε χρόνο μηδενικής σημασίας και βρίσκουν σε επίσης άμεσο χρόνο αποδοχή και ανταπόκριση που ξεπερνά σε αριθμό το πλήθος των διαδηλωτών που συμμετέχουν σε ομαδικό συλλαλητήριο, στους δρόμους των σύγχρονων πόλεων. Αυτή είναι και η δύναμή του, αλλά και η επικινδυνότητά του, η σαγηνευτική ομορφιά του που παραπλανά τους αθώους και ανυποψίαστους νέους ειδικά χρήστες. του διαδικτύου.
Η «κουκούλα και τα γκλόμπς» από την άλλη των καταστολέων των σωμάτων ασφαλείας, κατά παράνομων συμπεριφορών, διεκδικεί στο διαδίκτυο το δικό της έδαφος και τη δική της ανωνυμία-ψευδωνυμία όπου τη σκυτάλη δίνει στην Υπηρεσία Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και έτσι το κυνήγι μαγισσών, των γνωστών αγνώστων, αλλάζει προβολή και από δημόσιο θέαμα στους δρόμους ή στους τηλεοπτικούς δέκτες, μεταμορφώνεται και μετατοπίζεται παρασκηνιακά στα «σκοτεινά σοκάκια» του ίντερνετ.
Δημιουργείται με άλλα λόγια για τους πολίτες μια Δημοκρατία δύο ταχυτήτων όπου, οι μεν χρήστες του διαδικτύου ενημερώνονται, πρωτοστατούν, οργανώνονται, συνδιαμορφώνουν και τελικά πολλές φορές επιβάλλουν νέα δεδομένα για την καθημερινότητα των πολιτών και από την άλλη οι μη συστηματικοί χρήστες ή ακόμη και εντελώς άφαντοι από την «συγκοινωνία» του διαδικτύου, ενεργοί όμως και σε υποδειγματικό βαθμό κατά τα άλλα πολίτες, θέτονται προ τετελεσμένων, αδυνατώντας να κατανοήσουν τα νέα δεδομενα της εποχής και κυρίως το πώς αυτά προέκυψαν.
Μέσα σε αυτή τη δοκιμασία που περνά η Δημοκρατία μας, έρχονται τα πολιτικά κόμματα, οι κατεξοχήν αρμόδιοι να την υπερασπιστούν αλλά με διαστρεβλωμένη πλέον αντίληψη του ρόλου τους, αλλά και του τι περιμένει από αυτά ο συνειδητοποιημένος σύγχρονος πολίτης, να ισχυροποιήσουν τη θέση τους στο διαδίκτυο, με τη μορφή forum (φόρουμ), διαδικτυακών ψηφοφοριών και κάθε είδους διαδικασιών που θα τα φέρει πιό κοντά στους πολίτες, με το πρόσχημα πάντα ότι ζητούμενο είναι η αποκατάσταση της δικαιωμένης και όχι απλά δικαιολογημένης χαμένης εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στους πολιτικούς φορείς.
Ας καταλάβουμε, επιτέλους, όλοι ότι τα κλειστά ή τεμπέλικα πολιτικά γραφεία, τα κατεβασμένα τηλέφωνα ή οι άδειες καρέκλες στα υπουργεία και ο παρεμποδισμός κάθε μορφής φυσικού διαλόγου μεταξύ πολίτη, Πολιτείας και των επίσημων εκπροσώπων της, «πυροβολούν» τη Δημοκρατία μας και «οπλίζουν»», παρά καθοδηγούν τους νέους μας, σε μια σύγχρονη, πρότυπη στη βάση της ιστορίας της , Δημοκρατία μας.
Η πραγματικότητα είναι εκεί έξω.
Της Μαρία Θ. Κωνσταντινίδου οικονομολόγος-λογιστής-φοροτέχνης-financial manager
πηγή:ΧΡΟΝΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια: