Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Μικρός Αναγνώστης ( www.mikrosanagnostis.gr )

Τα σχολεία ξανάνοιξαν και η σχολική χρονιά αναμένεται να κυλήσει ως συνήθως: Με ανούσιους καβγάδες και αντεγκλήσεις μεταξύ υπουργού και εκπαιδευτικών, κενές εξαγγελίες για αμφίβολες μεταρρυθμίσεις και μαθήματα χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο, κάτι δηλαδή που να πάρει μαζί του απ’ το σχολείο ένα παιδί σαν εφόδιο για τη μελλοντική ζωή του, έστω το πώς να εκφράζεται σωστά και με σαφήνεια. Η χρησιμότητα του σχολείου θα είναι για ακόμα μια χρονιά η γνωστή: Τόπος απασχόλησης των παιδιών ενόσω οι γονείς τους εργάζονται, αλλά και τρόπος να βγάζουν το ψωμί τους οι εκπαιδευτικοί και οι συνδικαλιστές τους, οι δημόσιοι υπάλληλοι του υπουργείου με τον υπουργό τους, οι σχολικές εφορίες, οι κυλικειάρχες και τα βιβλιοχαρτοπωλεία, να έχουν λόγο ύπαρξης η επιτροπή Παιδείας της Βουλής και οι σύλλογοι γονέων. Αυτό είναι μια σχολική χρονιά...

Αν αυτά τα βρίσκετε ικανοποιητικά, πάω πάσο. Αν όχι, ξέρουμε καταρχήν τι δεν θέλουμε, αυτό δηλαδή που συμβαίνει μετά το σχολείο: Παιδιά κολλημένα στην τηλεόραση, το gameboy ή τον υπολογιστή, που μιλάνε ακαταλαβίστικα. Πώς θα τα βγάλουμε από την αποβλάκωση, στην οποία συμπράττει και το σχολείο με την αδράνειά του; Με αυτό τον στόχο ξεκινά τώρα στην Ελλάδα μια προσπάθεια, με τον θεσμό της φιλαναγνωσίας που αρχίζει να εφαρμόζεται στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού: Μια ώρα την εβδομάδα επιπλέον στο μάθημα της γλώσσας, κατά την οποία θα διαβάζονται λογοτεχνικά κείμενα στα ολοήμερα σχολεία. Ο σκοπός προφανής: Η εξοικείωση του μαθητή με το βιβλίο και το διάβασμα, η εδραίωση μιας φιλικής σχέσης με τη λογοτεχνία.
Στην εποχή της εικόνας, του ίντερνετ, του φαστ φουντ και του κυνηγητού του χρόνου, έχουμε παραβλέψει πόσα μπορεί να προσφέρει ένα βιβλίο. Ξεχάσαμε πόσο εμπλουτίζει τη φαντασία και τα συναισθήματα, πόσο ενεργοποιεί την εφευρετικότητα και την αισθητική, πόσο αναπτύσσει τη δημιουργική και κριτική σκέψη και πόσο καλλιεργεί τη γλωσσική έκφραση, ξεχάσαμε ακόμα και τη σημασία της αναγνωστικής απόλαυσης. Το κακό είναι ότι τα έχουν ξεχάσει και οι τυπικώς αρμόδιοι, δηλαδή οι εκπαιδευτικοί. Αντί να ψάχνουν πώς θα βολέψουν σε πάρεργο τους άνεργους συναδέλφους τους, ας δουν τη διέξοδο που προσφέρεται και που επιπλέον αναβαθμίζει ουσιαστικά τον δικό τους ρόλο ως εμπνευστή και εμψυχωτή της σχολικής ομάδας συνολικά. Βιβλιοφιλία, ας μην ξεχνούν, σημαίνει και βιβλιοθήκες, σχολικές βιβλιοθήκες στην περίπτωσή μας.
Παράλληλα με τον θεσμό της φιλαναγνωσίας στα Δημοτικά, το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου στην Ελλάδα δημιούργησε τον Μικρό Αναγνώστη, μια ιστοσελίδα για παιδιά 6-12 χρόνων (www.mikrosanagnostis.gr). Σκοπός της να ενημερώνει παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς, να τους συστήσει τα πρόσωπα πίσω από τα βιβλία και να καλλιεργήσει την ανάγνωση χρησιμοποιώντας διασκεδαστικά μέσα όπως παιχνίδια, διαγωνισμούς και άλλες δραστηριότητες. Όλα αυτά συνδυάζονται και καλλιεργούν τη δημιουργική φαντασία (γραφή, εικονογράφηση κ.λπ.) και την εξοικείωση με ιστορίες, τίτλους βιβλίων και δημιουργούς. Μπορεί άραγε το βιβλίο να ανταγωνιστεί την εύκολη και «φτηνή» ψυχαγωγία των βιντεοπαιχνιδιών και της τηλεόρασης; Νομίζω ότι είναι ένα στοίχημα που αξίζει τον κόπο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: