Κυριακή, 30 Μαΐου 2010

Εάν ξαναγεννιόμουν, Έλληνας θα ήθελα να γεννηθώ πάλι

'Εγραψε: ο Διονύσιος Ξένος
Από τα φοιτητικά μου χρόνια, πάντα αναγνώριζα και υποστήριζα το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να αυτoπροσδιορίζεται για τα πάντα που τον αφορούν (της διαφορετικότητας, της διαφορετικής πίστης, της διαφορετικής άποψης, κλπ) με μόνη προϋπόθεση να το πράττει με ελεύθερη βούληση. Αλλά, δεν μπορώ να δεχθώ και να αναγνωρίσω το δικαίωμα να ντρέπεται κάποιος επειδή είναι Έλληνας, γιατί είναι τιμή να είσαι Έλληνας δεν είναι μια απλή ιδιότητα ή υπηκοότητα ή εθνότητα. Και Έλληνας είσαι όταν επιλέγεις την ελληνική γλώσσα και την ελληνική παιδεία χωρίς κανένα άλλον περιορισμό.
Και από τη στιγμή που είσαι Έλληνας νιώθεις περήφανος και όχι ντροπή, γιατί οι Έλληνες, στο διάβα της ιστορίας, δημιουργούσαν ιστορία, μια ιστορία που μέχρι σήμερα κρατάει πέντε χιλιάδες χρόνια και συνεχίζεται και θα συνεχίζεται.
Στη διάρκεια της ιστορίας της δημιούργησε τη:
1. Δημοκρατία
2. Ισοπολιτεία
3. Εθνική Ανεξαρτησία
4. Δημιουργία των επιστημών (φιλοσοφία, μαθηματικά, ιατρική, πολιτική κλπ)
5. Δημιουργία διαχρονικών μοντέλων αξιών
6. Πρόοδο και την ανάπτυξη
7. Πολιτιστική κληρονομιά
8. Ελευθερία και τους πολυάριθμους αγώνες και θυσίες για αυτή
Και άλλα πολλά που θα χρειαζόμουν πολλές σελίδες για να τα περιγράψω.
Θα σταθώ, όμως, σε αυτό που αποτελεί το δομικό χαρακτηριστικό των Ελλήνων και που ταυτόχρονα τους κάνει να είναι και να νιώθουν περήφανοι που είναι Έλληνες: η προσφορά της ίδιας τους της ζωής για την απόκτηση της ελευθερίας και την οποία την τοποθετούν πάνω από όλα χωρίς να τη διαπραγματεύονται.
Για όσους γνωρίζουν την ελληνική ιστορία, τότε θα γνωρίζουν τις θυσίες των απλών και ανώνυμων Ελλήνων όπου και αν ήταν και ότι και ήταν για την ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία της Ελλάδας ώστε οι επόμενες γενιές να ζουν ελεύθερα, να σκέφτονται και να πράττουν ελεύθερα, χωρίς ποτέ να αξιώσουν τίποτε χωρίς πότε να ζητήσουν ανταλλάγματα ή κάτι το ιδιαίτερο.
Εάν και σήμερα είχαμε την δυνατότητα να τους ρωτήσουμε τι θα κάνανε τότε θα περνάμε , είμαι σίγουρος για αυτό , την ίδια απάντηση , ότι πάλι το ίδιο θα κάναμε χωρίς να το έχουμε μετανιώσει.
Και εάν υπήρχε μόνο αυτό το σημείο και τίποτα άλλο, και πάλι θα ήταν τιμή να είσαι Έλληνας.
Αυτές τις μέρες, που η Ελλάδα παλεύει να βγει από τη σκλαβιά και να αποκτήσει την εθνική της ανεξαρτησία χωρίς δανειστές και χρέη, μου έρχονται τα λόγια του ποιητή και τα αφιερώνω σε αυτούς που έχουν πάψει να σκέφτονται:
«...... Και εκεί ψηλά στον Υμηττό, αντίκρυ στο Λυκαβηττό
μικρό κεράκι θα κρατώ να φέγγει χρόνους εκατό».
Αυτό είναι που μας διακρίνει, η τιμή στους νεκρούς μας που μάς δώσανε την ελευθερία να ζούμε και να παλεύουμε και δεν ντρεπόμαστε για την Ελλάδα αλλά όπως μάθαμε πάντα παλεύουμε για αυτήν με άλλες παραμέτρους, συνθήκες, στόχους κλπ, αλλά πάντα με την ίδια αγάπη για αυτήν που κρατάει χιλιάδες χρόνια.
Εγώ, προσωπικά, εάν ξαναγεννιόμουν, Έλληνας θα ήθελα να γεννηθώ πάλι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: