Κυριακή, 23 Μαρτίου 2008

'' ΜΙΑ ΣΤΑΛΑΓΜΑΤΙΑ "

Ο κόσμος όλος βρίσκεται "μια σταλαγματιά" πριν την καταστροφή, πριν την αφανίσει του, πριν την φτώχεια την οικονομική και ψυχική. Ο ατομικισμός και η εσωστρέφεια μας κατρακυλάει καθημερινά στο χάος της ανυπαρξίας, του μη ενδιαφέροντος για ότι συμβαίνει τριγύρω μας. Όλοι σχεδόν νοιάζονται για το σήμερα ξεχνώντας το χθες και καθόλου για το τη θα αφήσουν παρακαταθήκη για το αύριο. Αφήνουμε πίσω τους αγώνες άλλων και τις θυσίες τους και ζούμε χωρίς οράματα για το μέλλον. Τα παιδία μας δεν διεγείρονται με ερεθίσματα που να δημιουργούν τις προϋπόθεσης εκείνες να τα κάνουν δυναμικά πνευματικά και ηθικά.
Σε αντίθεση το χρήμα, ο εύκολος πλουτισμός είναι το όνειρό τους.
Είναι καιρός να τα ποτίσουμε με "μια σταλαγματιά" άλλων ιδεών, άλλων προβληματισμών και άλλων σκέψεων.
Να δημιουργήσουμε μια νέα γενιά ονείρων και ανθρώπων.

Ο ΤΟΠΟΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΜΟΥ

Το χωρίο που κατοικώ με την οικογένειά μου είναι τα Δωμάτια του Δήμου Πιερέων του Νομού της Καβάλας. Απέχουν γύρω στα 30 χιλιόμετρα από την πόλη της Καβάλας και 130 από την Θεσσαλονίκη.
Το χωριό είναι χτισμένο στους πρόποδες του όρους Παγγαίου μέσα σε πλατάνια και ρυάκια του βουνού.
Υπάρχουν πάρα πολλές πέτρινες παραδοσιακές γέφυρες που κοσμούν την καταπράσινη φύση.
Ο επισκέπτης της περιοχής μας θα μείνει ικανοποιημένος πέρα από την ομορφιά της φύσης και την φιλοξενία των κατοίκων και με τις άλλες τυχόν ανάγκες σε πολιτιστικές, μορφωτικές και κοινωνικές. Υπάρχουν ακόμα καταστήματα για να σας προσφέρουν ότι χρειαστείτε σε διατροφή και ψυχαγωγία. Χώρος για τα παιδία με την προσοχή τους απο παιδαγωγούς. Σε τακτικά χρονικά διαστήματα ο Πολιτιστικός Σύλλογος διωργανώνει διάφορες εκδηλώσεις και χοροσπερίδες με τα τμήματά του. Παρουσιάζουν έγρο και ενδιαφέρων τόσο στους κατοίκους όσο και τους επισκέπτες.

Ο ΚΛΟΟΥΝ

Τα βράδια ψάχνω να βρω τον παλιό μου φίλο.
Γέλιο θα σας χαρίσει χωρίς θλίψει να σας γεμίσει.
Την παλιάτσα καρδιά θα ανοίξει πλατιά ,τους πόνους σας
Θα θάψει με λίγη χαρά στην δική του καρδιά.

Είναι όμως ώρες που ο φίλος συννεφιάζει βαριά.
Και τον πόνο να κρύψει δεν αντέχει πια…

Ένα δάκρυ κυλάει από την μία πλευρά.
Και από την άλλη γελάει για να μην χαλάσει η βραδιά.

Κάπου στην νύχτα τον χάνω ξανά…και στην θύμηση μου μένει
η παλιάτσα του καρδιά..

**ΑΣΤΡΟΦΕΓΓΙΑ**

Νυκτώνει και νιώθω μόνος ….
Νυκτώνει γύρω μου πολλοί.
Το φεγγάρι χλωμό, καθρέπτης των ονείρων.
Τα άστρα λαμπρά , μακριά το ένα από το άλλό.
Μακριά βρισκόμαστε και εμείς.
Νυκτώνει και είμαι μόνος.
Νυκτώνει τριγύρω …..ΑΣΤΡΟΦΕΓΓΙΑ.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Υπάρχουν θλιβερές ώρες που περνώ ανάμεσα στους ανθρώπους.
Κάτω από ένα κακοφτιαγμένο προσωπείο μπορώ να διακρίνω τα αισθήματα τους.
Αυτά επηρεάζουν βαθιά την ψυχή μου.
Η επίδραση αυτή των αισθήσεων στην ψυχή μου είναι και το μοναδικό μαρτύριο στη ζωή μου.
Πιέζομαι από όλες τις μεριές αλλά κρατώ την ισορροπία μου γιατί δε στηρίζομαι παρά μόνο στον εαυτό μου.
Δημήτρης Κωστικιάδης